|
DEĞERLİ ZİYARETÇİLERİMİZ;
BİZİMLE PAYLAŞMAK İSTEDİĞİNİZ YAZILARINIZI, ARAŞTIRMALARINIZI, ŞİİRLERİNİZİ, RESİMLERİNİZİ BİZE GÖNEDERİN BU BÖLÜMDE YAYINLAYALIM.
HAYIRLI OLSUN
GÖÇMEN KUŞLAR
Göç eden kazları hiç izlediniz mi? "V" şeklinde bir formasyonla uçtuklarını fark etmişsinizdir.
Bilim adamları araştırmış, "Bu kazlar neden V şeklinde bir grup halinde uçarlar" diye...
Sonuçta, kazların hiç de "kaz kafalı" olmadıkları ortaya çıkmış. Hatta bizlerin ders alacağı noktalar var...
Uçan her kuş, kanat çırptığında arkasındaki kuş için onu kaldıran bir hava akımı oluşturuyor. V şeklindeki formasyonla uçan kaz grubu, birbirlerinin kanat çırpışlarındaki hava akımını kullanarak, uçuş menzillerini yüzde 71 oranında uzatıyorlar. Yani tek başına gidebilecekleri maksimum yolu, grup halinde neredeyse ikiye katlıyorlar.
Bize çıkan ders:
Belli bir hedefi olan ve buraya ulaşmak için bir araya gelen insanlar, oraya daha kolay ve çabuk erişirler. Çünkü birbirlerinin çekimini kullanırlar.
Bir kaz, V grubundan çıktığı anda uçmakta güçlük çekiyor çünkü kaldıraçla hava akımının dışında kalmış oluyor. Bunun sonucu olarak hemen formasyona geri dönüyor ve "V" nin gücünü kullanıyor.
Buradan da şu ders çıkıyor:
Kafamız kaz kadar çalışıyorsa, bizimle aynı yöne gidenlerle bilgi alışverişini sürekli kılarız.
Başta giden V lideri yorulduğunda en arkaya geçiyor ve hemen arkasındaki lider konumunu alıyor. Bu değişikliği sürekli yapıyorlar.
Bize çıkan ders:
Liderliği paylaşmak ve zor işi rotasyonlu yapmak, ivme kazandırıyor.
Gerideki kuşlar öndekileri daha hızlı gitmek üzere bağırarak uyarıyor.
Bize çıkan ders: Takım ruhu.
Formasyondaki bir kuş hastalanırsa veya bir avcı tarafından vurulur da uçamayacak hale gelirse... Düşen kuşa yardım etmek üzere iki kaz ayrılıyor ve korumak için yanına gidiyor. Tekrar uçabilene kadar -veya ölümüne kadar- onunla beraber kalıyorlar. Sonra bir V formasyonuna katılıp kendi gruplarına ulaşıncaya kadar beraber uçuyorlar.
Bize çıkan ders:
İşler zorlaştığında kenetlenmenin faydası ve sadakat.
V formasyonunda uçunca, önde kimse olmuyor!
Anlayana...
HAZIRLAYAN :KATİP KOMUT
04.12.2005
GÜZEL HOŞARLI'NIN GÜZEL İNSANLARINA;
Öncelikle bizi böyle güzel bir mekanda yaratan yüce Allah'a hamd etmek istiyorum.Çünkü her insan bizim sahip olduğumuz böylesine güzel bir yerde dünyaya gelme ve yaşama imkanına sahip değildir. Ancak şu da bir gerçek ki insanlar sahip oldukları değerleri her zaman fark etmezler.Bizlerde köyümüz hakkında her ne kadar iyi düşünsek de iyi şeyler yaptığımızı söylesek de Hoşarlı daha fazlasını istiyor. Çünkü Hoşarlı konumu itibarı ile 7 köyün merkezi konumunda bir çok köyün sahip olmak isteyipte olamadığı sağlık ocağı, taşıma merkezli bir ilköğretim okuluna sahip olması,dahası Tonya ve Vakfıkebir'i birbirine bağlayan İlçe yolları üzerinde bulunması.
Böyle bir konunda olan bir köyün şimdilerde belde olması gerekirdi.Ama şimdiye kadar bu konuda gerekli adımların atılamaması yada belediyecilik olayına sıcak bakılmaması köyü kalkındıracak adımların atılmasına bir nevi engel teşkil etmiştir..
Artık eğitim seviyesini hızlı bir şekilde yükselten, hızla değişen teknolojiye ayak uydurmaya çalışan (köyde şahsa ait bir çok hanede bilgisayar ve Internet ağının bulunması bunun en güzel örneğidir) sosyal faaliyetler konusunda ilçe merkezlerini dahi geride bırakan bir köy olmanın gereklerini yerine getirecek bir alt yapıyı da oluşturmak zorundadır. Bu da kolektif bir çalışmayı gerektirir. Bunu da en güzel şekilde sağlayacak olan; kuruluş amaçları doğrultusunda, önyargıdan uzak ,iyi niyetle gayretlerin ortaya konulacağı bir KÜLTÜR ve DAYANIŞMA DERNEĞİ'nin kurulmasıdır.
Hızlı bir şekilde kuruluş çalışmaları devam eden HOŞARLI KÖYÜ KÜLTÜR ve DAYANIŞMA DERNEĞİ ne maddi ve manevi desteklerini bekliyor,saygılarımı sunuyorum.
HER ŞEY DAHA GÜZEL BİR HOŞARLI İÇİN!
KATİP KOMUT- 01.12.2005-HOŞARLI
KÖYÜMÜZ DEĞİŞİYOR
Lisede okurken matematik hocamızın bir sözü vardı hiç unutmuyorum; "Yapamam deme, yapan senden üstün değildir." Bu söz bana çok şeyler kazandırdı. Azimli olunca Allah'ın izniyle insanın başaramayacağı hiçbir iş yoktur.
Örneklerini görüyoruz. Kısıtlı imkanlarına rağmen, köyümüzün gençleri üniversite sınavlarına giriyor, en iyi fakülteleri kazanabiliyorlar. O zaman neden o topraklar, o güzelim yerler yıllarca geri kaldı? Sebebi çok basit; insanımız uzağı göremedi. Hep yakına bakıldı. Başkasının iyi durumda olmasının ileride kendine faydalı olabileceğini düşünen pek olmadı. Olanlara da itibar edilmedi. Gelinen bu aşamada, teknolojik imkânların gelişmesi ve bunun sonucunda dünyanın küçüldüğü kavramının ortaya çıkması ister istemez birilerini değiştiriyor. Yıllar önce telefonla konuşmak mucize iken; şimdi anında dünyanın her yerinden haber alabiliyoruz.
Henüz yolun başındayız. Çok şeyler yapmamız lazım. Ekonomik yönden güçlü olan bir toplum oluşturabilirsek insanımız boş işlerle uğraşmaktan vazgeçer. Hayat standartları yüksek olur. Yeni yetişen gençlik bunu aşmalıdır. Zaman zaman biraraya gelerek fikir alışverişinde bulunulmalıdır. Gerektiğinde ekonomik işbirliğine gidilmelidir. Hiç unutulmamalıdır ki; şu iştahimizi kabartan zenginliğe sahip olan şirketler, holdingler hep güç birliğinden doğmuştur ve bugünkü seviyesine gelmiştir.
Üretici olmalıyız. Az ve öz kazanıp kanaatkâr olmalıyız. Okuyabilen okuyacak. Birisi berber olacak, birisi bir elektrik elektronik dükkânı açacak, birisi demirci olacak vs. Kısaca çalışmalıyız. Ne diyordu Sabancı? "Çalışmak, çalışmak, çalışmak" Esen kalın.
Ali Kemal BEŞEL-22 Kasım 2005-Düzce
|
